
เหล่าโอปป้าทั้ง 5 ที่แป้งรักและชื่นชม..
แปลกนะ..แป้งไม่เคยเรียกทั้ง 5 คนว่า โอปป้า เลย
แม้แต่คนที่สำคัญที่สุด..แป้งยังไม่เคยเรียกว่า
ทั้งๆ ที่ชังมินโอปป้าเกิดก่อนแป้งตั้งเกือบปี
โอปป้าสบายดีนะ ^^ งานเยอะล่ะซิ่??
ยังไงก็พักผ่อนเยอะๆ แล้วก็รักษาสุขภาพด้วยนะ
ตอนนี้แป้งก็อยู่เรื่อยๆ ตามอรรถภาพเหมือนเดิม
การเดินตามความฝันนี่มันยากจังเลยเน๊าะ..
ได้เห็นโอปป้าได้มีความสุขกับความฝันก็ดีใจด้วยนะ
เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ที่แป้งจะได้มีความสุขเหมือนโอปป้าบ้าง..
โอกาสที่แป้งจะได้ทำตามความฝันแบบโอปป้าก็มีน้อย
แป้งไม่รู้ว่ามันไม่มาหาหรือแป้งเดินหามันไม่เจอเอง
แป้งอยากกล้าหาญและเข้มแข็งเหมือนโอปป้าจัง..
ซักเสี้ยวนึงจากโอปป้าก็ยังดี..
ตอนนี้แป้งหดหู่..แป้งไม่กล้าแม้แต่จะคิด
แค่คิดว่าจะเดิน..ทางมันก็ตันซ่ะแล้ว
แย่เน๊าะที่แป้งคิดแบบนี้..มันแย่จริงๆ
แป้งเองก็พยายามคิดว่าแป้งโชคดีในหลายๆ ด้านแล้ว
แต่ความโชคดีเหล่านั้นมันคงทดแทนในส่วนที่แป้งต้องการได้
แป้งก็ยังน้อยใจตัวเองอยู่หลายครั้ง..
การที่จะเป็นหรือทำแบบคนอื่นโดยฝืนตัวเองมันไม่ดีเลย
ก็รู้นะ..แต่ทำยังไงก็หยุดคิดไม่ได้..ไม่ได้จริงๆ
การที่จะได้เป็นคนที่โชคดีขนาดนั้นมันยากนะ..
ทำยังไงถึงจะได้เป็นคนที่โชคดีได้นะ??
แป้งรู้ถึงที่มาที่ไปของทุกๆ อย่าง..
แป้งเองก็เรียนสายวิทย์มาตั้ง 3 ปี
ไม่รู้ทำไม..ความรู้สึกก็บรรยายด้วยเหตุผลไม่ได้
ทั้งๆ ที่แป้งก็พูดกะโอปป้าและใครๆ หลายครั้งแล้ว..
แป้งเคยสัญญาว่าจเข้มแข็ง..ไม่คิดมาก..ไม่ทำตัวเหลวไหล
แป้งอยากเอาโอปป้าเป็นตัวอย่าง..แต่ทำไม่เคยได้ซักที
แป้งนี่มันแย่จริงๆ ใช่ไหม..แป้งก็ยังทนกับการเป็นเป็ดอยู่ทุกวัน
มันทรมานมากเลยนะ..จะพยายามแก้ไขเท่าไหร่ก็ไม่ได้ซักที
หรือว่า..นี่มันคือที่สุดของแป้งแล้ว..แป้งทำได้เท่านี้ใช่ไหม?
ทุกคนพยายามให้กำลังใจแป้งนะ..แต่..ทำไม..มันก็คงเป็นแบบเดิม?
แป้งเหนื่อยใจและท้อแท้มากเลยตอนนี้..
เคยอยากลองละทิ้งมันเลยดีไหม? จะได้ไม่เหนื่อย..ไม่ทรมานอีก
นั่นเป็นทางออกที่งี่เง่ามากเลยใช่ไหม??
แต่มันคงไม่ใช่ตอนนี้หรอกนะที่แป้งจะเลือกทางออกนี้..
มันยังไม่ถึงที่สุดเลยนี่นา..แป้งยังไม่เริ่มเลยด้วยซ้ำ..
รู้ไหม? .. สิ่งที่แป้งเกลียดที่สุดคือการรอคอย
ทำไมต้องรอ ?? แล้วแป้งต้องรอตลอดไปใช่ไหม?
ทุกอย่างจะได้มามันไม่ง่ายดาย..ก็รู้มาตลอด
แต่ก็ทำใจให้ยอมรับไม่ได้ซักที..
สิ่งที่แป้งกำลังรอตอนนี้ก็คือ..โอกาสของเส้นทางที่จะเดินไป
ซึ่งตอนนี้มันอยู่ไหนแป้งยังไม่รู้เลย..มองไม่เห็นด้วยซ้ำ
ความภูมิใจตัวเองอันน้อยนิด..จะผลักดันให้แป้งก้าวสู่ฝันได้ไหม?
ฝันของแป้งมันยิ่งใหญ่และอยู่ไกลแสนไกลเหลือเกิน
ง่ายที่จะฝัน..แต่ยากที่จะก้าวเดินไป..จริงๆ
ดูซิ่..แป้งยังไม่กล้าพูดเลยว่าแป้งฝันอะไรไว้บ้าง?
แป้งมันขี้ขลาดแถมยังไม่กล้ายอมรับความจริงอีก
วันๆ ได้แต่เพ้ออยู่ในฝันลมๆ แล้งๆ ของตัวเอง
แป้งกลัวนี่นา..เมื่อพูดออกไป..คนที่ฟังเค้าคงหัวเราะ
ทำอะไรไม่ดูตัวเองบ้างเลย..ทำไม่ได้หรอก..ไม่มีใครสนับสนุนหรอก
นั่นคือสิ่งที่แป้งกลัว..กลัวมากๆ ด้วย..กลัวแม้กระทั่งความจริง
ทำไมแป้งถึงได้แย่ขนาดนี้นะ??
เอาแต่ร้องขอความกล้าหาญ..แต่ตัวเองกลับไม่ทำอะไรเลย
แป้งนี่มันแย่จริงๆ ..พยายามไม่ถึงที่สุดก็เลิกล้ม..เกือบทุกอย่าง
ทั้งๆ ที่คิดว่าเต็มที่แล้ว..น่าจะใช่ตัวแป้งแล้ว..แต่กลับไม่ดีอย่างหวัง
หรือว่า..แป้งหวังสูงเกินไปหรอ? คาดหวังกับตัวเองไว้สูงเกินไปหรอ?

โอปป้า..ถ้าหากว่าวันนึงแป้งไม่ได้รักโอปป้าแล้วล่ะ?
วันนั้น..โอปป้าก็คงไม่เป็นอะไรหรอกใช่ไหม?
ก็มีคนทั้งรักและชื่นชมโอปป้ามากกว่าแป้งตั้งเยอะ
ถ้าขาดแป้งไปซักคน..
ความรักที่โอปป้าจะได้รับก็ยังคงท่วมท้นเหมือนเดิม
ที่พูดนี่..ไม่ใช่ว่าแป้งอยากจะเลิกรักโอปป้าแล้วนะ
แป้งเองก็ไม่อยากจะให้ถึงวันนั้นหรอก
แต่แค่..แป้งไม่แน่ใจในวันข้างหน้า..
บางที..วันพรุ่งนี้แป้งอาจจะโดนพ่อแม่สั่งว่าให้เลิกชอบโอปป้า
โดนสั่งว่า..ให้ทิ้งดนตรี และ เสียงเพลงที่แป้งรัก
แล้วตั้งหน้าตั้งตาเรียนหนังสือ..เพื่ออนาคตของแป้ง
ปฏิเสธไม่ได้หรอกนะว่าอนาคตที่พ่อแม่วางไว้ให้มันสวยงาม..
แต่แป้งก็ยังรอโอกาสที่จะทำให้แป้งได้เกินตามฝันซักครั้ง
ไม่ซิ่..ซักนิดก็ยังดี..แล้วมันจะมีวันนั้นไหมนะ??
โอปป้า..แป้งไม่อยากจะหลอกตัวเองว่าจะรักโอปป้าเสมอไป
บางที..ปากที่บอกว่ารัก..แต่ใจจริงอาจจะเป็นแค่หลง..แค่ปลื้ม..
ไม่นะโอปป้า..แป้งจริงใจ..แป้งถึงอยากบอกโอปป้าไว้บ้าง
ตอนนี้โอปป้ายังคงมีกระแสดีอยู่ที่นี่..
ถ้าหากวันนึง..กระแสโอปป้าตกลงไป..และมีใครใหม่เข้ามา
วันนั้น..แป้งอาจจะลืมโอปป้าแล้วหลงไปกับสิ่งใหม่ๆ
แป้งรู้ตัวแป้งดีว่าแป้งก็ตามกระแสอยู่พอสมควร
ใครอาจจะดุจะด่าแป้งก็ได้..ว่ารักโอปป้าไม่จริง..
แต่ความจริงแล้ว..แป้งรักและชื่นชมโอปป้ามากๆ เลย
มาซ่ะจน..ตอนนี้แป้งแทบจะทิ้งนักร้องคนอื่นเพื่อนอยู่กะโอปป้า
บางความรู้สึกมันก็น่าตลกสิ้นดี..
แต่..โอปป้าเองก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้แป้งอยากเดินตามความฝันต่อ
ถึงแม้ว่าโอปป้าจะไม่รู้เลยก็ตาม..
ตอนนี้..แป้งรักโอปป้านะ..รักและห่วงอยู่ตรงนี้
แป้งคงไม่แสดงออกอะไรมากมาย..เพราะคงสู้คนอื่นๆ ไม่ได้
แล้วมันก็จะกลายเป็นความน้อยใจของตัวเองตามมาอีก..
สุดท้าย..แป้งก็ยังขี้ขลาดและไม่กล้าหาญเหมือนเดิม
ไม่ยอมรับตัวเองซักที..
เฮ้อ..โอปป้า..สิ่งที่แป้งคิดรกสมองตอนนี้ก็มีแค่นี้แหละ
แป้งอยากยิ้มตามโอปป้า..เวลาเห็นโอปป้ายิ้มแล้วแป้งมีความสุข
ไม่อยากจะเอาตัวเองเป็นที่ตั้ง..แป้งให้คนอื่นพึ่งพิงได้
ขอคำปรึกษาจากแป้งหรือจะพูดคุยให้สบายใจขึ้น..
ถ้าหากว่ามันจะทำให้คนอื่นพอมีแรงเดินสู้ต่อไปแป้งก็จะทำ
ถึงแม้ว่าเรี่ยวแรงของแป้งเองมันจะลดลงทุกวันก็ตาม
โอปป้า..แป้งไม่อยากสัญญาแล้วว่าแป้งจะเข้มแข็งขึ้น..
พอแป้งทำไม่ได้..มันก็รู้สึกผิดในใจอยู่แบบนั้น
แป้งไม่อยากสัญญา..ไม่อยากรอคอย..
แต่สิ่งที่แป้งจะทำ..อาจจะเป็นครั้งงสุดท้ายที่พยายามแล้วก็ได้
ถ้าหาก..แป้งบอกว่า..แป้งไม่ไหวแล้วแป้งก็จะทิ้งมันไป..
โอปป้าจะว่าไหม? จะว่าเด็กที่ไม่เอาไหนคนนี้ไหม?
เมื่อถึงวันนั้น..แป้งคงมีความสุขกับทางที่แป้งเลือกเดิน
สิ่งที่แป้งเลือกทำ..และคงไม่เป็นอย่างตอนนี้
ตอนนี้แป้งกำลังจะกลับไปยังสถานที่สร้างฝันเพื่ออนาคต
แป้งต้องกลับไปเรียนเหมือนกับแต่ก่อนแล้ว..
ช่วงเวลาที่ได้พักมานี้..เหมือนกับในเรื่อง Vacation เลย
แป้งมีความสุขดี..แม้ว่าบางทีอาจจะทุกข์ใจไปบ้าง
ที่ตรงนั้น..แป้งก็ยังได้มีอิสระและคงได้เข้าใกล้ฝันมากกว่านี้
แป้งเคยเปรียบตัวเองเหมือนนก..
นกที่มีปีก..จะบินไปไหนมาไหนก็ได้
แต่..มันก็ยังคงมีโซ่หนาที่ล่ามแป้งไว้อยู่..
จะจิกให้ขาดก็ไม่ได้..ก็ทำได้แค่..กระพือปีกและบินได้อยู่ที่จำกัด
แป้งพูดถึงเรื่องนี้มาเป็นปีแล้ว..แต่ยังไงก็แก้อะไรไม่ได้เลย
นับวัน..โซ่ยิ่งหนาขึ้นและหนักขึ้นเรื่อยๆ
แป้งไม่รู้จะทำยังไง..แป้งคงต้องยอมรับสภาพนี้ใช่ไหม?
สุดท้ายจริงๆ แล้ว..แป้งจะตั้งใจเรียน
และจะเอาแรงทั้งหมดที่มีเดินทางตามฝันต่อไป..
เมื่อแป้งกล้าฝันก็ต้องกล้าเดินตามนี่นา
โอปป้า..เผื่อมีซักวัน..แป้งมาบอกโอปป้าทั้งรอยยิ้ม
แป้งจะมีโอกาสได้บอกโอปป้าไหมนะว่าฝันของแป้งเป็นจริงแล้ว
แล้วโอปป้ารอหน่อยนะ..เมื่อวันนั้นมาถึง

.
.
ถึงทุกๆ คนที่กำลังอ่านข้อความในบล็อกนี้อยู่..
ขอบคุณนะคะที่เข้ามาแวะเยี่ยมเยียนและทักทายกัน
ตอนนี้แป้งจะกลับมหา'ลัยแล้ว..
เดือนนึงที่ได้ยหยุดพักทำให้แป้งเหมือนได้มาเติมเชื้อเพลิง
เชื้อเพลิงที่จะได้ขับเคลื่อนฝันของแป้งต่อไป
ต่อไป..คำว่า รับผิดชอบ และ อดทน คงต้องกลับมาอีกครั้ง
การเรียนทุกอย่างไม่มีอะไรง่ายๆ ..
ถ้าแป้งยังทำตัวง้องแง้งไม่ยอมเผชิญหน้าเมื่อไหร่อะไรๆ จะดีขึ้น
ขอบคุณทุกคอมเม้นต์..และคำพูดดีๆ ที่มีให้กัน
สังคมอินเตอร์เน็ตแน่นอนว่า..มันยากที่จะเชื่อใจกัน
แต่ทุกสิ่งทุกอย่างที่แป้งทำไป..แป้งจริงใจและไม่ได้หวังอะไรมากมาย
" ความจริงใจ..ไม่ต้องการกำไร..แต่ต้องการความจริงใจกลับมาเท่านั้นเอง "
นี่เป็นคำพูดที่แป้งเคยพูดไว้เมื่อเกือบ 2 ปีที่แล้ว..
เวลามันผ่านมาเร็ว..เร็วซ่ะจนลืมไปว่าเคยคิดและเคยพูดไว้
และเกือบ 2 ปีแล้วที่ชื่นชอบโอปป้ามา..เกือบ 2 ปีแล้ว..เร็วจัง ^^
เป็นว่า..ใครตั้งใจทำอะไรไว้ก็ขอให้สานมันต่อนะ
เดี๋ยวกลับไปที่ม.แล้วจะพยายามอัพบ่อยๆ
เอารูป..เอาเรื่องราวมาลงเยอะๆ ..
อย่าลืมคิดถึงกันบ้างนะ~
ขอบคุณทุกๆ คอมเม้นต์และการเยี่ยมชมคะ ^^
BGM :: Tohoshinki - Proud
posted by :: xiaoshangmin ^^"

ปล. แป้งเปลี่ยนธีมใหม่แล้วนะคะ..ถ้าไม่เห็นก็กด F5 คะ..ติชมได้
ชีวิตใช้ให้คุ้มค่า กับทุกสิ่ง ดีออกเนอะ รักอปป้า